Պատմութիւնը կրնայ «մեռեալ» գիտութիւն ըլլալ, սակայն ապրողներուն կ’իյնայ իրենց ազգին, երկրին կամ միութեան պատմութիւնը վերակենդանացնել եւ ապրեցնել, նուազագոյնը ճանչնալով զայն, այդ պատմութիւնը. որովհետեւ չ-գիտութիւնը այս պարագային կրնայ հասնիլ այնպիսի չափերու, որ շփոթի կը մատնէ անհատին ինքնութեան գիտակցոււթիւնը, ստիպելով որ ան հաւատք ընծայէ տարբեր յերիւրանքներու, որոնց ճշդութիւնը ստուգելու միջոց չունի:
Այս մտահոգութեամբ է, որ Կիրակի, 16 Փետրուար 2020-ի երեկոյեան, ՀՄԸՄ ՆՈՒՊԱՐ մարզադաշտի սրահէն ներս դասախօսութիւն մը տեղի ունեցաւ, «ՀՄԸՄ ՆՈՒՊԱՐի Պատմութիւնը» խորագրով: Դասախօսն էր ՀԲԸՄի Գահիրէի մասնաճիւղի ատենապետ տոքթ. Վիգէն Ճիզմէճեան, որ մանրամասնօրէն եւ սահիկներու օգնութեամբ բացաւ ծալքերը այս ակումբի պատմութեան, մանաւանդ Եգիպտոսի ակումբերուն՝ ՀՄԸՄի եւ ՆՈՒՊԱՐի միացումին:
Սրահը լեցուցած ներկաները գրեթէ երկու ժամերու ընթացքին հետաքրքրութեամբ հետեւեցան յարգելի դասախօսին, որ երկար եւ խիտ պրպտումներու հիման վրայ, ՀԲԸՄի նորահաստատ արխիւատան հարստութենէն որոշ նիւթեր ներկայացնելով հաստատեց, թէ երկու ակումբները, իրենց իսկ փափաքով միանալէ ետք, 8 Փետրուար 1954-ին համաձայնագիր մը ստորագրած են, ուր յստակօրէն ըսուած է.
«Հ.Մ.Ը.Մ.ի Հելիոպոլսոյ եւ Աղեքսանդրիոյ մասնաճիւղերը եւ ՆՈՒՊԱՐի Գործ. Ժողովը կ’որոշեն այսու Հայկ. Բարեգ. Ընդհ. Միութեան հովանաւորութեան ներքեւ բոլորովին միանալով կազմել մարզական միակ ընկերակցութիւն մը, որ պիտի կոչուի Հ.Մ.Ը.Մ.-ՆՈՒՊԱՐ» եւ այլն:
Տիար Պերճ Թէրզեան, պատուոյ ատենապետ Եգիպտոսի ՀԲԸՄի Շրջանակային Յանձնաժողովին եւ Գահիրէի ՀԲԸՄի Տեղական մասնաճիւղին, հակիրճ բայց մանրամասն տեղեկութիւններ տուաւ ՀՄԸՄ-ՆՈՒՊԱՐ մարզարանի հողին գնման, Պօղոս Փաշա Նուպարի ժառանգներուն հետ համաձայնութեան եւ ստեղծուած բարդութիւններուն մասին, բաներ, որոնք շատերու համար ամբողջովին նորութիւն էին եւ կը հերքէին այն թիւր կարծիքը, թէ մարզարանին հողը նուէր տրուած է միութեան:
Դասախօսութենէն ետք շատեր, մանաւանդ երիտասարդներ մօտեցան յարգելի դասախօսին եւ իրենց հարցումները ուղղեցին, ինչպէս նաեւ կարծիքներ յայտնեցին սետղծուած այն կացութեան հանդէպ, որ կասկածի տակ կը դնէ պատմական ճշմարտութիւն մը:
Իրապէ՛ս գոհացուցիչ երեկոյ մը բոլոր ներկաներուն համար, որոնք սրահէն հեռացան իրենց միութեան պատմութեամբ քիչ մը աւելի հարուստ եւ շատ հպարտ: 
Մ. Ե.
